Adrasan merkezden 9 km'lik bir orman yolu ile ulaşılabilen Sazak Koyu, yolun kötülüğünden dolayı epey sakin. Hele bir de benim gibi yaz ayları yerine sonbahar ve kışı tercih ederseniz, koyda tek başınıza olacağınız neredeyse kesin.
Orman yolu iş makineleriyle açılmış. Toprağa yarısı gömülü kırık keskin kaya parçalarıyla dolu. Standart yol lastikleri ile saatte 20 km üzeri hızla gitmeniz mümkün değil. Yön levhası yok. Adres soracağınız kimse de yok. Karşınızdan araç gelirse, yolun büyük kısmında yan yana geçmek neredeyse imkansız. Yağmurlu sezonda heyelan, taş düşme riski çok fazla.
Bütün bunlar bir araya geldiğinde macera arayanlar için gerçekten bulunmaz bir rota.
Aslında koya Çıralı ve Adrasan’dan gezi tekneleri ile 1 saatte ulaşılabiliyor. Araçla gitmek yerine yaya olarak, bisikletle veya motorla da gidebilirsiniz.
Ben her gittiğimde dört mevsimi yaşadığımı söyleyebilirim. Bu fotoğraflarda da görebileceğiniz gibi neredeyse 500 m seviyesine kadar inen yağmur bulutları ve gök gürültülü yağmur ile unutulmaz bir kamp macerası yaşadım.
Koylar arasında SUP ile dolaşırken bulduğum derin çatlak gerçekten çok etkileyiciydi. Denizden yukarıya yaklaşık 60 m kadar yükselen kayalıklar, aynı şekilde denizin altında da devam ediyordu. Yeterli vaktim olsaydı o çatlağa dalmayı çok isterdim. Bu bölgeler Akdeniz Foku için doğal yaşam alanları. O yüzden bu tür çatlaklara ve mağaralara girip fokları ürkütmemek lazım.
SUP ile kürek çekerek ulaştığım Ceneviz Koyu ve Yalancı Koy da yaz mevsimi dışında çok sakin oluyor. Musa Dağının dik yamaçlarına tırmanıp bu koyları yukarıdan seyretmek inanılmaz keyif veriyor bana.
Maalesef çevreyi kirletmeden ayrılmayı öğrenememiş olanlar yüzünden etrafta çok fazla çöp var. Ben elimden geldiğince toplayıp bir kısmını yakarak yok ettim.
Yıldızlı gökyüzü, dağların ardından yükselen ay altında, baykuş ve tilki sesleri arasında, dalgaları dinleyerek uyumak her şeye bedeldi.
Her kampım gibi bu kampımdan da içim biraz buruk ama mutlu olarak ayrılıyorum.
En kısa zamanda tekrar geleceğim.
instagram : dincersertkaya
facebook: dincersertkaya
photocredit: Dinçer Sertkaya
